Zohaib Akhtar, MD · 2 min
Wat is Chroneme
Zohaib Akhtar, MD · 2 min
Transcript
We gebruiken AI in de geneeskunde voor heel veel verschillende dingen. Er zijn medische scribes die de voorgeschiedenis van patiënten samenvatten, notities schrijven en zelfs de facturatie doen. Er zijn chatbots voor medische vragen, die zelfs het uitzoekwerk voor je kunnen doen. En we hebben indrukwekkende beeldvormingsmodellen die röntgenfoto’s en scans beter kunnen beoordelen. We beginnen ook te begrijpen hoe genetische en moleculaire gegevens met elkaar samenhangen, en hoe we dat kunnen toepassen bij de ontwikkeling van geneesmiddelen. En dat doen we allemaal uit noodzaak. De zorg is overbelast, en we willen ook eerder ontdekken wat er mis is, zodat we het beter kunnen behandelen.
Veel AI-bedrijven zijn tegenwoordig afhankelijk van andere modellen, en die modellen worden om de paar maanden beter. Dat is het goede nieuws. Maar een slimmer model beantwoordt nog steeds één vraag tegelijk. Al deze tools werken los van elkaar, en geen ervan kent de patiënt echt. Daarmee bedoel ik de context van de patiënt, en dat is meer dan alleen een paar woorden.
Betrouwbaarheid is een ander probleem als je deze modellen toepast, en dat is heel lastig als het om behandeling gaat. Waarom? Omdat het vrij moeilijk is om twee keer hetzelfde antwoord te krijgen. Het antwoord hangt ook af van hoe de prompt is opgezet. En het antwoord komt met veel zelfvertrouwen, maar er valt niets te controleren. Dus hoe weet je waar dat antwoord vandaan komt? En in een klinische context is het niet echt afgestemd op de persoon.
Ik zie ook een gat in de workflow: elk systeem zit in zijn eigen silo. Voor elk systeem is er een aparte login, en wat de uitkomst ook is, het hangt af van de zorgverlener.
Wat echt zou helpen, is één systeem dat de persoon kent: de medische en klinische context, wat voor die persoon normaal is, het team om die persoon heen, en een manier om alles samen te organiseren. Dat is Chroneme. Het laat de klinische logica en het denkproces zien, klinisch relevant en contextbewust. Het werkt als een agent voor de persoon en het klinische team, en kan ook namens hen handelen. Het leert en wordt slimmer, zodat het de volgende persoon beter kan helpen.
Licht bewerkt voor de leesbaarheid.
